Het ontstaan van cranio-sacraal therapie

De cranio-sacraal therapie is ontstaan vanuit de osteopatie.

Begin jaren zeventig stuitte een Amerikaanse arts, John Upledger, tijdens het assisteren bij een spannende neurochirurgische operatie, op een fenomeen wat tot dat moment niet was beschreven in de medische wetenschap. Hij voelde een ritmisch terugkerende beweging door de ruggenmergvliezen, bewegend in een frequentie van 8 pulsen per minuut. Deze ontdekking heeft hem aangespoord tot onderzoek en studie naar de motor van deze pulserende beweging.

Hij verdiepte zich onder meer in de osteopatie en de craniale-osteopatie. Hij ontdekte dat de Amerikaanse osteopaat W. G. Sutherland er in de jaren twintig al van overtuigd was dat de schedel bewegelijk blijft tot aan het eind van ons leven. Vanuit die idee├źn heeft Upledger verder wetenschappelijk onderzoek gedaan. Samen met een team wetenschappers heeft hij in 1978 aangetoond dat zoogdieren, en dus ook mensen, naast het ademhalings- en hartritme nog een derde vitaal ritme hebben: het cranio-sacraal ritme.

Door de opvallende resultaten en nieuwe technieken heeft de cranio-sacraaltherapie zich ontwikkeld tot een zelfstandige therapievorm. De laatste jaren wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan om de erkenning van deze therapie binnen de gezondheidszorg te ondersteunen. Meer dan 38.000 artsen zijn opgeleid in de cranio-sacraal therapie, waaronder osteopaten, artsen, psychologen, acupuncturisten en massagetherapeuten.

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: